صدای بوق قطار را نشنید ؛ چنان سرگرم بازیهای کودکانه ی خود بود که هشدارهای اطرافیان را نیز متوجه نشد و به این ترتیب براثر ضربه قطار به جمجمه کوچکش زندگی کوتاهش پایان یافت . .. و آنچه به جا ماند خانواده ای داغدار و جامعه ای شرمنده بود ، شرمنده از ناآگاهی خود .
طی حادثه ای دلخراش علی رجبی دانش آموز 7 ساله ( پایه آمادگی 2 ) مدرسه استثنایی امید بهشهر براثر تصادف با قطار جان خود را از دست داد .
آمار آسیبهای وارد بر ساکنان مناطق حاشیه ریل قطار – بویژه کودکان – همیشه بالاست اما آنچه قابل توجه است عدم آگاهی اعضای جامعه عادی ومسوولین راه آهن ، شهرداری ، شورای شهر و ... از ویژگیهای دانش آموزان استثنایی می باشد شاید اگر در گوشه ای از ذهنمان بی توجهی افراد معلول به علائم هشدار دهنده را به دلیل ناتوانی شنیداری ، آسیب ذهنی ، نابینایی آنان مورد توجه قرار دهیم بتوانیم از بسیاری اتفاقات تلخ پیشگیری كنیم.
به هر ترتیب در روز 7 دی ماه جاری ساعت 16 این کودک خردسال ناشنوا در حالی که فقط چند لحظه غرق در دنیای کودکیش مشغول بازی روی ریل بود ، بدلیل ناشنوایی نتوانست صدای بوق قطار را بشنود و بهمین دلیل در فاصله زمانی رسیدن تا بیمارستان جان خود را از دست داد .
آنچه بیش از هرچیز مارا متعجب می سازد آنست که " چرا بدلیل بی توجهی و یا شاید ناآگاهی از خطرات ، هنوز در اطراف ریل موانع لازم تعبیه نشده و چرا بجز خانواده داغدار و عوامل آموزشی مدرسه و آموزش و پرورش استثنایی ، مسوولی پیگیر علت این ضایعه نیست . "
باشد که با پیگیری و اندیشمندی مسئوولان ، دگر بار شاهد چنین حوادث دلخراشی نباشیم
ویرایش شده در - ساعت -
تبلیغات



